Duurzame statushouders

De laatste maanden zijn we ons als fractie aan het verdiepen in met name twee belangrijke thema’s van de samenleving die op dit moment ook zeer actueel zijn bij ons in Velsen: Statushouders en Duurzaamheid.

Wat betreft de statushouders (dat zijn vluchtelingen die ‘status’ hebben ontvangen en dus hier mogen blijven) is het ons te doen om inzicht te verkrijgen in het hele proces van, met zo’n mooi woord omschreven, ‘participeren’. Met andere woorden, hoe vinden zij hun weg in de Nederlandse samenleving en hoe kunnen wij hen helpen zich thuis te voelen in onze cultuur maar ook zich in te voegen in onze normen en waarden.

Eind december verscheen het bericht in verschillende kranten dat ‘het participeren’ behoorlijk is mislukt. Voor ons reden te meer om dit hier te onderzoeken.

In dit hele proces leer ik om het verschil te zien tussen wat ik als ‘overheid’, als politicus, aanpak en wat ik als individu, als christen, aanpak.

Als overheid is het zaak niet alleen te kijken naar je eigen beleving of bewogenheid maar zeker ook te kijken naar landelijk belang en/of gemeentelijk belang.

Voor ons, als Fractie van de ChristenUnie in Velsen, gelden dan enkele principes die wij hanteren in het voeren van beleid: wij gebruiken de Bijbel als leidraad en zekerheid van ons geloof. Wij willen opkomen voor de zwakken, de weduwen en wezen, in de samenleving. Wij streven naar het creëren van een samenleving waar vrede is. Wij willen recht doen daar waar onrecht is. Wij bidden om Gods wijsheid in alle besluiten die we moeten nemen.

En belangrijk, wij willen ons niet laten leiden door angst en/of kwaadsprekerij.

Is dit makkelijk? Nee. Omdat ik als mens er ook bij ben. En als mens kijk ik anders naar een situatie dan dat ik dit politiek gezien moet doen.

Ik herinner mij een uitspraak van een christen politicus, jaren geleden. Hij zei: “Het kan zijn dat ik een vluchteling bij mijn voordeur moet weigeren vanwege besluiten die we politiek gezien hebben genomen. Maar dat ik dan als individu deze vluchteling door de achterdeur binnen laat en eten geef”.

Op dit moment bekijken wij hoe het participeren gaat. Is er genoeg begeleiding? Hoe leren ze de taal? Hoe zit het met hun financiën? Hoe vinden ze werk? Waar komen ze te wonen? En hoe leren ze de normen en waarden van onze cultuur?

We zijn op werkbezoek geweest bij Vluchtelingewerk, bij een inburgeringsschool, bij vrijwilligers uit de kerk die vluchtelingen begeleiden en hebben enkele statushouders gesproken. En dan is onze conclusie dezelfde als die van de media: het gaat niet zo goed.

Grootse reden is gebrek aan vrijwilligers en goede begeleiding.

Het is apart dat veel mensen roepen dat de vluchtelingen zich moeten aanpassen en boos worden als ze dat niet doen. En tegelijkertijd willen weinig mensen hun een helpende hand toereiken in dit proces van integreren. Hier valt nog veel winst te halen. Voor beide kanten.

Ik kom de verharding in onze maatschappij keihard tegen. En deels begrijp ik de mensen die roepen vanuit onrecht. Op moment dat iemand anders voorgaat die, bij wijze van spreken, ‘korter in de rij staat’, voelt men dit als onrechtvaardig en wordt men boos. Velen  zijn niet in staat of willen zich niet verplaatsen in die ander. “Ik eerst!” En die boosheid neemt toe naarmate er meer onrecht in eigen land plaats vind op andere gebieden. Er is ook veel angst en daar wil ik niet in mee gaan. Ja, realistisch kijken naar gevaren. Nee, niet alles en iedereen scharen onder de noemer ‘potentieel gevaar’.

In dit hele proces is veel wijsheid nodig en het hart van God. Je kan dat niet scheiden. Omzien naar ‘de vreemdeling’ is een Bijbelse opdracht. Je land beschermen voor kwaad, is ook een opdracht. Dat geldt voor aanvallen van buitenaf maar ook voor boze aanvallen van binnenuit.

Als politicus willen we toezien op een verantwoord rechtvaardig beleid voor alle inwoners van Velsen. Statushouders en geboren-en-getogen-Velsenaren en alles wat daar tussen in zit. Als kerk zouden we veel kunnen doen. Maar dat is een andere Blog waard.

Het tweede thema waar we mee bezig zijn is Duurzaamheid. Een onderwerp dat door veel mensen niet echt serieus wordt genomen en waar we vaak van denken dat ‘de overheid en bedrijven’ dit moeten oplossen. Ondertussen wordt er echt te weinig gedaan aan juiste zorg voor onze planeet. Nederland loopt achter wat betreft verduurzaming. En het is een thema wat in de afgelopen verkiezingen niet veel naar voren is gekomen. (De laatste dagen zowaar wel! Vanwege coalitie-onderhandelingen of echt gemeend?)

Ik geloof niet in het verkondigen van angst-scenario’s. Integendeel. Maar deze onderwerpen zetten mij wel op scherp als het gaat om mijn verantwoordelijkheid over Zijn schepping.

God vraagt aan ons om ‘zorg te dragen’ voor Zijn schepping. En in hoeverre draag ik daartoe bij?  Ik ben in ieder geval begonnen om binnen mijn vermogen in en rondom (t)huis meer in te zetten op duurzaamheid, meer te zorgen voor het milieu. En daarnaast willen Leen de Winter en ik binnen de politiek kijken of wij kunnen aanzetten tot een gemeente die omziet naar de schepping, de natuur, het milieu.

In november hebben wij een congres bijgewoond over duurzaamheid. Met honderden bedrijven die vertegenwoordigd waren, beleefden we een hele dag vol met workshops over zorg voor het milieu. Bijzonder leerzaam. En ook indrukwekkend en zorgwekkend wat betreft de feiten over de toestand van de aarde. Wat hebben we veel stuk gemaakt!

Maar wat mij het meeste aansprak was de eindconclusie. Die ging namelijk niet over wetenschappelijke acties maar over ons hart. “De enige manier om deze vernietiging van de aarde om te keren, is als we bereid zijn om te stoppen met alsmaar MEER te willen. Meer geld, meer macht, meer materialen, meer huizen, meer auto’s. We kunnen dit alleen veranderen als we willen investeren zonder er per se aan te verdienen. Als we om willen zien naar milieu zonder macht te willen krijgen. Als we een stapje terug willen doen in ‘bezit’ en meer gaan zorgen voor elkaar en de natuur”. Ik riep ‘Amen’ omdat dit zo Goddelijk klonk! Het hart, omzien naar, medeleven, en minder ik.

Via onze website en VLOG’s houden we u op de hoogte van de politieke wegen die ik samen met ChristenUnie Velsen bewandel. (https://www.facebook.com/velsen.christenunie.nl/?fref=ts)

Wat mij betreft neem ik de uitdaging aan met zorg om te zien naar milieu en statushouder!

De duurzame statushouders.

Duurzame statushouders – Politiek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.